Met nog ongeveer een maand voor vertrek leek het mij wel eens tijd aan mijn reisverslag te gaan werken. Technisch ben ik daar nu ook toe in staat na een dagenlange zoektocht naar een of ander potlood.

Allereerst mijn complimenten aan onze reisleider Dick voor de vrijwel vlekkeloze voorbereiding. Vlucht, camper en zelfs een eigen prachtige site het is allemaal geregeld. We hebben zelfs al twee vergaderingen achter de rug, en dat voor een vakantie, wat toch wel een teken is dat niets aan het toeval wordt overgelaten. Dick doet dat zeker niet want van alle luchthavens waar we komen heeft hij de plattegronden al via Internet opgesnord zodat we precies weten waar we heen moeten. Het zou me zelfs niet verbazen als hij al op de hoogte is van de staat van dienst van de piloten en de stewardozen van onze vluchten.

Allemaal goed en wel zo'n tot in de puntjes geregelde vakantie en niets dan lof voor onze reisleider maar er is een ding waar ik een vreselijke hekel aan heb en dat is een vakantie waar niets misgaat. Laten we eerlijk zijn dat is toch de charme van een vakantie. Een bijna-botsing, diesel in de watertank van de camper, luchtzakken, vergeten je vlucht te reconfirmen, pech met de camper, het zijn toch die onverwachte tegenvallers die een vakantie kleur geven. Reken er dus al vast maar op, Dikkie, dat ik er alles aan ga doen om het een en ander bewust of onbewust te saboteren. Een leuk ideetje voor de heenreis deed ik op na het lezen van het krantenartikel dat te vinden is op http://www.ad.nl/fun/bizar/article881613.ece. Ik zit eraan te denken dit ideetje boven Afghanistan ten uitvoer te brengen met als hopelijk gevolg een noodlanding op het vliegveld van Tora Bora. Ik stop er nu mee want ik moet naar Super de Boer om de voorraad bruine bonen op te kopen en misschien rij ik daarna nog even naar de C1000.