Nu het nieuwe wielerseizoen weer nadert werd het voor de Hazerswoudse wielervrienden Eddy, Gert, Wilco, Dick en debutant Eddie de hoogste tijd om zich serieus te gaan voor te bereiden hierop. Waar de profs deze dagen met elkaar sparren in de Tour Downunder, Langkawi of in de woestijn koers van Quatar kozen zij voor het voor wielerliefhebber onbekende Nieuw Zeeland. Een klein voorbeeldje, Julian Dean was afgelopen jaar de enige vertegenwoordiger in de Tour de France van deze voormalige Engelse kolonie. Een klein wielerland dus.

Dit verslag geeft een overzicht wat dit team van Hazerswouenaren de afgelopen periode ondernomen heeft om er voor te zorgen dat ze ook dit jaar weer over goede benen beschikken.

27 november 2006

Het is nog 53 dagen voor vertrek,maar begin nu alvast te schrijven. Alles zal waarschijnlijk wel goed geregeld zijn,maar er is 1 dingetje waar ik nog mee zit. Wil namelijk tijdens de vliegreis nog proberen om wat uurtjes te slapen. Loop nu al met het gevoel tussen mijn oren dat dit niet zonder hulpmiddeltjes gaat lukken. Ben dus van plan om bij de doktor langs te gaan om te vragen of hij een probaat middel kan voorschrijven. Durf namelijk de medicamenten van The Dancer niet aan,en een narcose door middel van een klap van de gierslag van Eddie lijkt mij ook geen pretje. Ik zal daar waarschijnlijk heerlijk door slapen,maar we weten allemaal hoe dat zijn sporen op je gezicht achterlaat. Mocht er nog iemand zijn die toch nog ideetjes voor mijn probleem heeft,hoop ik graag dat er word gereageerd

Zo,bij mij is de kop eraf,ben van plan om nog veel meer te gaan schrijven.

Goog bey,Wilco

Woensdagavond 17-01-07:

Nog twee dagen en dan vertrekken we. Gelukkig nog twee dagen, want er moet nog een hoop gebeuren. Begin je 5 maanden van te voren al met het regelen van de reis, moet eigenlijk zoals altijd alles nog op het laatste moment geregeld worden. Het is altijd weer het zelfde.

Op mijn werk nog een hoop werk te verzetten en nog niks overgedragen. Ik wens ze vanaf morgen het beste met mijn brouwseltjes.

Ook wil het maar niet lukken de vlucht ingecheckt te krijgen. Blijkbaar zijn er problemen bij Cathay Pacific waardoor ik in ene niet meer kan aanloggen. Morgen maar weer eens proberen.

De printer bij mij doet het inmiddels ook niet meer. Ik moest nog ff de cartridges bijvullen, maar dat is mislukt. Morgen maar ff nieuwe kopen.

Ook moet ik nog een hotel in Bremen regelen voor Ajax, is ook nog een hele puzzel. Tevens is intussen ook gebleken dat we voor de ronde van Vlaanderen 2007 niet gewenst zijn in Gent. Vol, zeggen ze. Morgen maar toch een ander Hotel in Brugge regelen.

Loopt daar tussendoor nog allerlei perikelen m.b.t. het Ambachtplein.

Kortom, je zou haast gaan denken dat je aan vakantie toe bent.

Vrijdag 19-01-07

Nog een uurtje en dan word ik opgehaald door Bram van de Sporthal. De laatste dagen was vrij hectisch. Maar volgens mij is alles geregeld. Werk overgedragen, alles uitgeprint, de heen vlucht t/m Auckland ingecheckt. Hotels in Bremen en Brugge geboekt voor de volgende uitjes. Je zou haast denken dat ik er klaar voor ben. Na vijf jaar weer naar Nieuw Zeeland. De vorige keer met de Pijp nu met die Bolle, de Dancer, Eddie Latex en natuurlijk Paal.

Met nog ongeveer een maand voor vertrek leek het mij wel eens tijd aan mijn reisverslag te gaan werken. Technisch ben ik daar nu ook toe in staat na een dagenlange zoektocht naar een of ander potlood.

Allereerst mijn complimenten aan onze reisleider Dick voor de vrijwel vlekkeloze voorbereiding. Vlucht, camper en zelfs een eigen prachtige site het is allemaal geregeld. We hebben zelfs al twee vergaderingen achter de rug, en dat voor een vakantie, wat toch wel een teken is dat niets aan het toeval wordt overgelaten. Dick doet dat zeker niet want van alle luchthavens waar we komen heeft hij de plattegronden al via Internet opgesnord zodat we precies weten waar we heen moeten. Het zou me zelfs niet verbazen als hij al op de hoogte is van de staat van dienst van de piloten en de stewardozen van onze vluchten.

Allemaal goed en wel zo'n tot in de puntjes geregelde vakantie en niets dan lof voor onze reisleider maar er is een ding waar ik een vreselijke hekel aan heb en dat is een vakantie waar niets misgaat. Laten we eerlijk zijn dat is toch de charme van een vakantie. Een bijna-botsing, diesel in de watertank van de camper, luchtzakken, vergeten je vlucht te reconfirmen, pech met de camper, het zijn toch die onverwachte tegenvallers die een vakantie kleur geven. Reken er dus al vast maar op, Dikkie, dat ik er alles aan ga doen om het een en ander bewust of onbewust te saboteren. Een leuk ideetje voor de heenreis deed ik op na het lezen van het krantenartikel dat te vinden is op http://www.ad.nl/fun/bizar/article881613.ece. Ik zit eraan te denken dit ideetje boven Afghanistan ten uitvoer te brengen met als hopelijk gevolg een noodlanding op het vliegveld van Tora Bora. Ik stop er nu mee want ik moet naar Super de Boer om de voorraad bruine bonen op te kopen en misschien rij ik daarna nog even naar de C1000.